Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

Wat je wilt weten over shin splints

Soms denk ik dat ik niet gemaakt ben om te rennen. Noem een blessure en de kans is groot dat ik hem heb kunnen afstrepen. Misschien komt het doordat mijn rechterheup hoger staat. En blijft staan. Ondanks de verwoede pogingen van de manueel therapeut om die bekkenverwringing terug te duwen, lijken mijn heupen een eigen leven lijkt te leiden. Of misschien is het de gezellige O-vorm van mijn bovenbenen die mijn knieën een tikje naar binnen doet staan.

Hoe dan ook, op dit moment staak ik al vijf maanden training vanwege de hardnekkigste blessure tot nog toe: mediaal tibiaal stresssyndroom (MTSS). Zo zei de sportarts.

Scheenbeenirritatie dus. Oftewel een ouderwetse shin splint, zoals mijn trainers en medelopers het noemen. Om het makkelijk te maken heet shin splint ook wel beenvliesontsteking. Sportartsen en fysiotherapeuten gebruiken de term shin splint eigenlijk niet veel meer. Te vaag, want shin splint is een verzamelnaam voor verschillende scheenbeenklachten, waaronder MTSS.

Eenmaal thuis ben ik er verder in gedoken. De Vereniging voor Sportgeneeskunde heeft een complete richtlijn over MTSS geschreven. Een paar feitjes: de pijnklachten zijn een veel voorkomende blessure bij zowel topsporters als recreanten. Het komt door herhaalde high impact-beweging. En jawel, het vrouwelijk geslacht is een risicofactor. Toch die heupen?

Sportartsen en fysiotherapeuten gebruiken de term shin splint eigenlijk niet veel meer.

Wat je echt wilt weten is natuurlijk hoe je ervan afkomt. In 2013 verscheen er een systematische review naar de meest effectieve behandeling van MTSS, uitgevoerd door onderzoekers van onder andere het UMC Utrecht en het AMC in Amsterdam. Ze gooiden de uitkomsten van alle studies naar behandeling van dit scheenbeenvenijn op een hoop. Ondanks dat er veel afzonderlijke onderzoeken zijn gedaan, onder atleten en militairen, kwam er nooit echt een duidelijke winnaar uit de bus.  

Een greep uit de mogelijkheden: compressiekousen, iontoforese (door middel van een zwakke ionenstroom medicijnen als dexamethason en lidocaine door de huid jagen), fonoforese (hetzelfde maar dan met ultrasound in plaats van stroom), rekoefeningen,  spierversterkende oefeningen en ijsmassage.

De conclusie is een domper. Er is niet één behandeling die eruit springt. Er is zelfs geen enkele behandeling die zich echt heeft bewezen. Op basis van het wetenschappelijk onderzoek dat er nu is, valt er niks in het bijzonder aan te bevelen. Balen.

Niet echt verrassend eigenlijk. Onderzoekers weten niet wat MTSS precies is. Waarschijnlijk een overbelasting van het bot, maar dat is niet zeker. In de literatuur wordt MTSS beschreven als een musculoskeletale, bot- en/of beenvliesaandoening. Het kan allemaal. Zie maar even. Ook is onduidelijk wat maakt dat de klachten zo lang aanhouden. Knappe kop wie dan met een geschikte behandeling op de proppen kan komen.

Er is niet één behandeling die eruit springt. Er is zelfs geen enkele behandeling die zich echt heeft bewezen.

Wat je dan moet met zo’n irritant scheenbeen? Dit wil geen enkele hardloper wil dit horen, maar daar komt ie: rust nemen. Frustrerend, vind ik ook, maar dat is het advies van de Vereniging voor Sportgeneeskunde. Het best is rust te nemen van schokbelastende sporten, zoals rennen en springen, en je conditie op peil te houden met een andere sport waarbij je benen geen gewicht hoeven te dragen. Naderhand kan je de looptraining weer geleidelijk gaan opbouwen, op geleide van klachten om terugval te voorkomen.

Daar moet je het mee doen. Er zit niks anders op. Ik ga naar de sportschool voor een lesje spinning.

Bronnen:

Winters et al., Treatment of medial tibial stress syndrome: a systematic review. Sports Medicine (2013). 43:1315-1333. DOI 10.1007/s40279-013-0087-0

M.C. de Bruijn. Mono-disciplinaire richtlijn. Het mediaal tibiaal stress syndroom bij sporters. Vereniging voor Sportgeneeskunde, 9 september 2010.

Afbeelding: Afgeleide van Wikimedia Commons/Gegik onder CC BY-SA 3.0

 

2
6 Responses
  • Arjan van Egmond
    augustus 2, 2016

    Lijkt me ook een goed plan om wat aan loopscholing te gaan doen om de ( vermoedelijke) oorzaak aan te pakken. Jij bent ook ” born to run” maar ergens in de loopbeweging zit er te veel spanning.

    • Mariska
      augustus 2, 2016

      Hi Arjan, leuk dat je reageert! Loopscholing is al een deel van mijn trainingen (bij A.V. Phoenix in Utrecht) maar misschien is het wel wat weinig. Ik ben wel benieuwd hoe een goede loopbeweging er in jouw ogen uitziet?

      • Arjan van Egmond
        augustus 2, 2016

        Haha daar zijn boeken vol over geschreven! Maar mijn idee is dat een duurloper beweegt vanuit ontspanning. Klinkt lekker vaag hé, maar dit komt uit de Natural running. Probeer zoveel mogelijk grote spiergroepen te belasten(boven been, billen) en de kleinere te ontlasten (kuiten). Hoge pasfrequentie (180)is ook zeer belangrijk! Maar wat vind jij een goede houding? Durf je een filmpje te plaatsen van je rennende zelf voor tips en commentaar?

        • Mariska
          augustus 3, 2016

          Er komt binnenkort een filmpje online! Ik was onlangs op de Katholieke Universiteit Leuven voor een uitgebreide loopanalyse en daar is videobeeld van. Wordt vervolgd…

          • Arjan van Egmond
            augustus 3, 2016

            Ik ben benieuwd !

Geef een reactie